We vertrokken met redelijk weer om 10.30 uur, wel zonder koffie, want dan konden we nog net de brug bij Follega halen. Het was wel een pittig windje wat er stond. Iets meer dan verwacht en het was behoorlijk fris, zo zonder zon. Hoezo, het is juni? Echtenerbrug werd om 11 uur gepasseerd. Christel voer de brug door, wat ze zelf heel heldhaftig vond, maar Toon hield wel een oogje in 't zeil.
In dit geval op de zijkant van de brug. De brugwachter was aan 't vissen, dus duurde het even voor de brug open ging en moest er aardig gemanoeuvreerd worden. Om 11.30 uur haalden we de brug bij Follega, toen werd er koffie gemaakt (nescafe is ook te drinken) maar... 't is toch anders. Ietsje voor half 1 stonden we voor de brug bij Sloten. Voor we de brug door gingen, werd er aangelegd voor de lunch. Dat was niet verkeerd, want van zeilen krijg je trek, echt waar. Nog even de benen gestrekt voor we verder gingen. Toen we de brug door gingen, bleek het bruggeld geen 1,20 te zijn, maar €2. Bij Workum bijvoorbeeld, kost het 60 cent. Zo kan het dus ook. Verder maar weer, op naar Woudsend. Na Woudsend werd er weer even aangelegd voor een bakje thee. Maar daar geen benen gestrekt, want geloof het of niet, pal voor de boot op het gras liep, op z'n dooie akkertje een enorme muis te paraderen en een ieder die Christel een beetje kent, weet al dat wandelen dan niks meer wordt. Het enige wat ze zei, was heel benauwd "Puntje!" Toon vond het wel grappig. Na een half uurtje weer verder gevaren. Om half 6 lagen we bij een Marrekrite iets voor Workum. Schoon schip gemaakt en lekker aan de borrel. Kunnen we niks aan doen, dat hoort zo. Toon maakte eten, lekkere Nassi. Dat kun je wel aan hem over laten. Nog even gezellig gezeten wat op de steiger gelopen en bijtijds naar bed.
Iets voor 9 uur uit de veren en alles klaar voor vertrek gemaakt. Na een uitgebreid ontbijt, gingen we weer op pad richting Workum. Dat was 3 bruggen en de sluis. De bruggen gingen alle 3 prima, de sluis was een wat ander gebeuren. We voeren er in met fikse wind van achteren, op zich al niet zo jofel, want je wordt dan naar voren geblazen zeker met zo'n harde wind. Dus namen we bijna met de mast het brugwachtershuisje mee, ging nog net goed. Was niet onze fout, maar de brugwachter zat te dwingen dat we naar voren moesten varen en tja, dan krijg je dat. Maar alles ging weer goed.
Toon legde ondertussen een rif in 't zeil, want de wind trok steeds meer aan en we wilden geen verdere verrassingen. Buiten gekomen hadden we de wind totaal verkeerd staan. Makkum, waar we heen wilden lag noord en de wind was n.n.w. dus bijna pal tegen en ondertussen wel 6Bf. Het werd dus rakken maken, maar dat was op de duur zo vermoeiend dat het laatste uur de motor bij moest (niet het ideaal van een zeiler). De Thalassa stampte als een gek en we waren blij toen we in de vaargeul naar Makkum kwamen, daar werd het wat rustiger. Aangelegd werd in de visserijhaven, dat was wel een goeie testcase, want deze was duidelijk voor grotere schepen bedoeld. Dus alle bolders lagen hoog en er moest ook een hele hoge stap genomen worden om op de wal te komen. Dat was een hele klus. Maar toen alles voor elkaar was kon er gepassagierd worden. Aangezien het erg koud was, werd er een gezellig kroegje opgezocht om warm te worden. Terug aan boord werd er gegeten, kant en klare tortelini, doen we nooit weer. Voor een lekker bakkie koffie weer terug aan wal en tja, het wordt saai, ook deze avond vroeg naar bed. Volgens het kustwacht weerbericht zou het morgen op de wadden nog steeds 6Bf zijn en dat zagen we niet zo zitten, vooral omdat Christel nog nooit de Waddenzee op was en ze geen al te sterke maag heeft. Maar dat zouden we morgen wel zien, nu eerst de oogjes dicht (en de snaveltjes toe, er wil nog wel eens gesnurkt worden).
's Nachts een paar keer wakker geworden van de harde wind en regen. Gauw weer de ogen dicht, want dat sprak niet erg aan. Om 7 uur (ja dat leest u goed!) verkondigde Toon, dat hij zo de Waddenzee niet op ging, we zouden blijven liggen. Maar uiteindelijk werd besloten om tot Harlingen te varen en daar de situatie opnieuw te overzien. We hadden de stroom mee, maar de golven tegen, dus echt opschieten was er niet bij. Gelukkig konden we bij de Lorenzsluizen van Kornwerderzand gelijk mee naar buiten, dat was dus prima. Vlug een sneetje brood gegeten en een kopje thee en hup. Het was echt koud en de wind was 6Bf, dus bij iedere golfslag kreeg je een plens water over je heen. Niet zo erg als het 25 graden is, maar bij 15 is dat toch wat minder. Maar goed, vier uur later kwam Harlingen in zicht. En even later voeren we de haven in, moe van het alles. Met een zoute bek en half bevroren. Mensen die nooit gevaren hebben, hebben er geen idee van, hoe koud je daarvan kunt worden. Harlingen heeft een getijdehaven, dat wil zeggen dat je schip mee op en neer gaat met het tij.
Dus moet je verrekte goed opletten met de lengte van de lijnen als je aangelegd. Ook een ervaring op zich. Toen we afmeerden was er nog niks aan de hand. Christel dacht wel bij zich zelf: "Tjonge, ook een aardige klim, de wal op, hoe moet dat nou?" Nou, dat moest dus via een vies groen slijmerig trapje in de kademuur naar boven. We zochten het toiletgebouw en daar was, veel water, heet water en je kon er giga lang onder de douche staan, we waren weer als herboren. Daarna gingen we lekker de stad in, de benen strekken en boodschappen doen. Allebei schoenen, Christel een nieuw fleecejasje. Ja we hadden al van een mevrouw gehoord, dat Harlingen duur was. Toon snapt nou wat ze bedoelde. Er werd aan wal gegeten en toen ......... terug aan boord! Maar ondertussen was het dus eb geworden en lag de Thalassa zo'n 2,5 meter dieper. Dat was dus nog effe verder, langs dat vieze trapje. Christel deed wel haar best, maar halverwege zag ze het niet zitten. Ja, ze heeft al hoogtevrees en nou ook nog een paar glaasjes wijn op, dat wilde dus niet echt. Dus zei ze halverwege: "Ik geloof dat ik toch maar niet verder ga". Maar Toon had dat soort ongein al verwacht, die was als eerste naar beneden gegaan en sprak: "Geen gelul", gaf een flinke ruk en zo kwam Christel ook weer aan boord. Die wil hier voor vertrek, dus niet meer aan wal!!! Mag komen wat komt, er zijn echt wel grenzen. Dat was het wel weer voor deze dag. Morgen op naar Vlieland.
Om 6 uur wakker, Toon ging de lijnen controleren. Echt rustig slaap je nou ook weer niet in een getijdehaven. Net toen Toon naar buiten ging, voer er een of andere werkman met zijn vlot tegen de Thalassa aan, dat gaf me een klap, dat wil niemand weten. We schrokken ons rot. Gelukkig zag Toon wel van welk bedrijf de man was en kon er later achter aan gaan. Er zat een kras op de boot, daar moest voor vertrek wat aan worden gedaan (niet best al dat zoute water). Het werd keurig geverfd door de man, dus alles was weer goed. Toon ging de stad in en kwam terug met heerlijke broodjes en iets lekkers voor bij de koffie. Christel ging toen, ja ze wist het, het was tegen alles in, toch nog maar even aan wal. De Thalassa lag hoog dus ze durfde wel, bovendien wilde ze een presentje kopen voor Mathijs. Ja, wat je allemaal niet durft voor je kleinkind. Om 11 uur gingen we dan weer op pad. Eerst weer door de brug en waren dan weer buiten. Lekker weer, 17 graden, bijna geen deining, zo goed als geen wind. Wat een verschil!
We hadden op vijf uur varen gerekend, maar waren, met stroom mee, en zo goed als geen wind binnen drie uur bij Vlieland. De zeehonden, die vaak op de zandbank voor Vlieland liggen, waren ook met vakantie, niet eentje te zien, dat was wel jammer. Je ziet Vlieland dan vlakbij liggen, maar je moet wel om die zandbank heen, via een stukje Noordzee, dat kost je wel een uur. Vlak voor de haven schoot er een kroket van de railing, Christel moet toch eens leren goede knopen te maken. Maar het was een goede oefening voor "man over boord". We hadden hem snel weer aan boord, dus dat geeft hoop voor degene, die ooit bij haar over boord gaat. Om 3 uur voeren we de haven van Vlieland binnen. Er werd een mooi plekje gezocht om aan te leggen (met drijvende aanlegsteigers). Dus met een prima laag stapje de steiger op. Dik voor elkaar. 's Middags werd er nog naar het dorpje gelopen. Koffie gedronken en cranberrygebak gegeten, zalig! Er werden wat winkeltjes bekeken en lekker op het terras gezeten. Prachtig weer! Gegeten hebben we in een visrestaurant en daarna weer terug richting Thalassa. Nog een poos aan dek gezeten met een borreltje en (weer).... op tijd naar bed.
Bijtijds uit de veren, schoon schip gemaakt en ontbeten. Vandaag was het een rustdag en werd er niet gevaren. We hebben fietsen gehuurd en het eiland op de pedalen verkend. Christel was tijdens het varen behoorlijk verbrand, dus moest er eerst een zonnebril gekocht worden. Dus weer naar het dorp voor proviand, geld en het terras. Toon nam een harinkje mee voor de lunch en Christel nam kibbeling met remouladesaus, zalig! (Deed ons aan de vakantie in Denemarken denken, waar Sandra steeds maar broodjes met remouladesaus wilde). Toen, na de lunch, om half twee op pad. Het eiland is niet groot maar erg gevarieerd. Om te fietsen deed het wat aan Schoorl denken. Omdat Christel zo verbrand was, moest ze een zonnebril, en een petje op, zag er niet uit, maar goed. We gingen ook nog even op
het strand rommelen, een foto daarvan zullen we u niet onthouden, het was inderdaad geen gezicht! (Slimme meid die Christel, had voor het schelpen rapen haar grijpertje meegenomen) Halverwege werd er een pauze ingelast op het terras, met .... jawel, weer een cranberrygebakje, zelfs voor Toon. Het is een lekker iets, een beetje zuur door de bessen maar heel lekker. Om vijf uur waren we weer in de haven, gelijk de fietsen weer ingeleverd en keurig op tijd voor een borreltje aan dek. Leuk gezicht altijd, al die schepen in een haven. Aan boord gegeten, wat gelezen en weer hozemetaal (zoals sommigen dat noemen).
Om half 10 was er ontbeten en schoon schip gemaakt en konden we vertrekken. Je gelooft het of niet, maar na 2 zonstralende dagen was de wind weer aangetrokken en miezerde het. Dat was dus balen, wel heel wat anders dus, we hadden ons al verheugd op wat beter weer. Het eerste uur stond de wind verkeerd en moest er gemotord worden. Het was 15 graden en de hele dag bleef het
weer zo, soms droog en dan weer miezel. Na een uurtje kon het zeil op, goede wind en 5Bf, dus goed te zeilen, zo hadden we ons dat ook voorgesteld, alleen wat warmer. Om 1 uur waren we al bij Harlingen, mooi stroom mee. Om half 3 bij Kornwerderzand, weer stroom mee en hadden we weer geluk en konden gelijk geschut worden. Daarna nog steeds op het zeil naar beneden, richting Lemmer. Bij Stavoren trok de wind weer aan tot 6Bf. We gingen oerend hard. 13,5 km per uur, een nieuw record voor de Thalassa! We besloten om zover mogelijk door te varen, dan hoefden we de laatste dag niet meer zo ver tot huis. Om half 9 waren we bij de sluizen bij het Prinses Margrietkanaal, bij Lemmer. Het was ondertussen erg koud geworden op het water, dus was het in de sluis wel even lekker. We konden weer meteen geschut worden, dat was toch overal geluk hebben. Daarna op zoek naar een ligplek. We vonden een rustig steigertje, volgens ons geen officiële Marrekrite, maar waren te moe en te koud om ons daar druk over te maken. Er werd aangelegd en gauw een lekkere bak soep gemaakt. Het was ondertussen half 10 en we vonden het wel welletjes. Voor wie kan rekenen waren we dus zo'n 12 uur onderweg en gesloopt. Het thuisfront werd nog even gebeld, dat we veilig weer op de binnenwateren zaten. Kruik (jawel u leest het goed) gemaakt en plat!
Om half 9 opgestaan, een kattewasje gedaan en vertrokken richting Follega. Het miezerde weer voor de verandering. Toon stuurde de Thalassa en Christel ging inpakken en opruimen en schoonmaken. Jeetje wat sjouwt een mens een hoop mee voor een paar daagjes vakantie. Om half 11 waren we bij de brug bij Echtenerbrug. We konden er echt niks aan doen, maar er was plek pal voor de slager, tegenover de "Dikke Tut". Een ieder die dit varende tweetal kent, snapt het al. Eerst op naar de slager, een lekker stukje vlees halen en toen naar de "Dikke Tut" voor een bakkie. Kregen ze het daar werkelijk voor elkaar om cappuchino te maken van zure melk (moet je eens proberen). Christel schrok zich rot. Eindelijk een bakkie en dan zo wat. Gelukkig kreeg ze een nieuw bakje en daar was niks mis mee. Met de service daar ook niet, want ze kreeg het gratis voor de schrik. Om half 12 dan op pad voor het laatste stukje naar de thuishaven, waar we om 12 uur aan onze eigen steiger konden aanleggen. Toon spoelde al het zoute water van de Thalassa af en Christel ging vooruit naar het 't Geuzennest om tafel te dekken. Onderweg bij de kampwinkel verse broodjes gehaald. Er kon geluncht worden toen Toon kwam en we konden zitten op een echte stoel! Na de lunch werd er nog wat in de tuin van 't Geuzennest gewerkt (ja, ze konden het niet laten) en toen op naar Havelte. Daar ging de een in de sauna en de ander in bad (verschil moet er wezen).
