Via Oirsbeek, waar we bij Ger en Netty gegeten hebben, naar Hoscheid gereden. Onze automiep kon Kehrmühle echter niet aangeven. We zijn daar uiteindelijk na twee keer vragen aangekomen. Het bleek een tot woning omgebouwde, zeer oude watermolen te zijn. Voor ons een alternatieve, maar ook primitieve omgeving, waar buiten de vele huisdieren ook ontelbare vliegen zeer gelukkig leken. Na aankomst kennis gemaakt met de bewoonsters en een rondleiding door het huis en over het erf gekregen. Ook kennis gemaakt met de 49 huisdieren. Na een gezamenlijke maaltijd met moeder en dochter, de auto uitgepakt en in een provisorische logeerkamer gaan slapen.
Vroeg op, want we kregen vandaag instructie in de verzorging van alle dieren. Na het ochtendritueel (waarin o.a. het wekelijkse stal uitmesten was opgenomen), gegeten en op pad om de nodige boodschappen voor het weekeinde te doen. Op 12 km was een grote supermarkt waar alles te koop is, met een tentje waar ze goede koffie hebben, dus dat lukte wel. Terug in huis, bleek Oma ook gearriveerd, die komt ons later aflossen, dus kennis gemaakt en gezamenlijk gegeten. Schapenquiche, even wennen, maar was goed te eten. De rest van het dierenritueel afgewerkt, zodat we het hele dagprogramma van schoonmaken, voeren, op stal, van stal, etc, etc nu een beetje weten. In de koelte met z'n allen nog laat buiten gezeten en elkaars verhaal aangehoord.
Generale repetitie, de dames gingen vanmorgen op pad en wij zouden het hele ritueel alleen doen. Dat ging prima en om 10 uur konden we aan de koffie. Daarna waren we zelf aan de beurt met een flinke douchebeurt. Voor Christel wel erg opwindend, want er liep een muis heel brutaal voor haar langs. Veel gegil, maar deze muis kon daar tegen en viel niet om.
Vannacht zijn de dames vertrokken, dus vanaf nu staan we er alleen voor. Eerst onze slaapkamer maar eens onder handen genomen en van al het spinrag en ongedierte ontdaan. Een ander duister hok, nadat ook deze grondig was schoon gemaakt, als werk en opslagkamer ingericht. De dag afgesloten met een etentje buiten de deur. In het dorp zit een leuk hotel, waar we goed hebben gegeten met een lekker glas wijn en apfelstrudel met malaga en vanillesaus toe. Waar kom je daar in Nederland aan. Strudi de hond was ook mee. Kan niet zo lang alleen thuis zijn, maar hij gedroeg zich prima.
Tijd om na het weekeinde boodschappen te doen, dus op pad. Hosingen was vandaag de bestemming. Zat een Aldi, was wel makkelijk. Alles lekker herkenbaar. De rest bij de GB, die er naast zat, maar dat viel tegen. Weinig keuze en alles zag er minder uit. Dat wordt de volgende keer weer de Cactus in Diekirch, want die was zoals we dat in Luxemburg gewend zijn. Na het middageten in de buurt een stukje in de schaduw van het bos gewandeld. Met al die hitte blijft er weinig anders over om te doen. Aan de noordkant van het huis nog even gezeten met een glaasje wijn en toen gegeten en weer vroeg naar bed. Dat doen we hier wel, vroeg eruit en vroeg erin, dat heb je zo, als de dieren dat gewend zijn.
Het verzorgen van de veestapel gaat ons nu goed af, waardoor we meer tijd voor andere zaken hebben. We beginnen ook de omgeving waar we zitten, steeds meer te waarderen. De rust en de ruimte hier, dat heeft wel wat. En om even bij te komen is er altijd wel een schaduwplekje te vinden. Ook de dieren beginnen aan ons te wennen, wat alles een stuk makkelijker maakt. Wat er zoal rondloopt: de hond Strudi, de pony's Max en Dadai, 7 katten, 8 geiten, 5 schapen (die we niet bij naam kennen), 1 cavia en 2 konijnen, de derde is voor we kwamen ontsnapt en loopt nu buiten vrij rond. Is te merken aan de slaplantjes. 7 kippen en 1 haan, met naast de keuken de 7 kipkuikens. In de beek 4 ganzen en een eendenkoppel met 2 eendkuikens, die allemaal speciale zorg nodig hebben met dit hete weer. De eerste lichting kuikens van mei zijn met moeder en al door een marter afgeslacht, dus moeten we extra alert zijn op open hokken en zo. Vanmorgen zijn we eerst naar Ettelbrück geweest, hebben daar koffie gedronken, wat gewinkeld en een broodje gegeten. Vanmiddag in het dorp naar het Gemeentehuis, daar is een internetstube, dus kon ik m'n site weer wat bijwerken en de post lezen. Thuis gekomen moest de was nog gedaan, helemaal in stijl zoals alles hier gaat.
Door een onrustige nacht (wakker gepest door een vlieg en een mug) laat opgestaan. Laat voor de dieren dan, die hadden een uur eerder al naar buiten gewild, dus waren ze een beetje dwars toen we eindelijk kwamen. Het was tijd om de stallen uit te mesten, dus de paardenstal, de kippenstal en de keuken werden onderhanden genomen. Toen alles op de mesthoop lag, waren de kippen er als de kippen bij om de boel om te woelen. Na de lunch hebben we tot de avond niets meer gedaan, was veel te heet. Het kattenspul lag onder de tafel buiten te overleven. Later op de avond werd het nog spannend, want we misten een geit. Die komen altijd kijken als de kippen op stok gaan. We hoorden in verte wel gemekker, dus op onderzoek (2,5 ha weilanden verdeeld over het beekdal). En ja hoor, zat er een vast met z'n kop in het gaas. Met een tang het gaas maar stuk geknipt, leek ons handiger dan de kop er af te halen.
Vanmorgen kunnen chatten met Sandra. Hadden eerst koffie gedronken bij het hotel in het dorp. Het was er wel druk, want er kwam zowaar een trekker door de straat. Met de beestjes gaat het nu prima, zijn allemaal aan elkaar gewend, zelfs de ondeugende Dadaï loopt nu braaf mee aan de lijn. Alles wel onder toeziend oog van de Boerin natuurlijk. Die was vanmiddag in de beek aan het spelen en kwam zowaar een forel tegen. Vergat ze hem een steen op z'n kop te gooien. Dan maar naar de visboer. Vanmiddag zagen we kat nr 6, er moeten er 7 zijn, dus die laatste komt misschien ook nog wel opdagen. De meeste eten gezamenlijk, maar onderscheid moet er zijn, dus waarom niet alvast aan tafel gaan.
Gewekt door hevig onweer. Gelukkig van korte duur, maar de rest van de dag was afwisselend droog met regen, goed voor de groentetuin. Dus vroeg aan de ontbijttafel, daarna de beesten en dan onder de douche. Koffie in het winkelcentrum, uiteraard met apfelstrudel. Christel was daarna druk met schrijven aan het thuisfront. Binnen was de temperatuur eindelijk onder de 30 graden gezakt, dus was het niet erg, tijdens de regen binnen te zitten.
De planning was, na het ontbijt en de beestjes, naar Vianden te gaan. Maar we hadden amper de voeten buiten bed, of er stonden al 4 schapen voor het hek te mekkeren. Duidelijk iets aan de hand, dus de weide in gegaan en het 5e schaap gezocht. Bleek op d'r zij in een kuil te liggen, helemaal apatisch. Een beetje overeind getrokken, maar ze kon duidelijk niet overeind komen. Frank uit het dorp gebeld, heeft zelf 200 schapen, dus die zou komen.
Tja, het schaap zo neergelegd dat ze zelfstandig overeind kon komen. Frank zou voor de zekerheid 's middags nog even terug komen met wat antibiotica, want hij vond dat ze wel wat kortademig was. Het beestje was volgens hem al meer dan 10 jaar oud. Dus waarom al die drukte? Maar na nog wat gepraat en een rondje langs de rest van de dieren, bleek het schaap op eigen poten te staan en was verder de wei ingegaan. De pony's waren blij dat ze de wei in konden en rolden uitbundig door het gras. Wie had dat ooit gedacht, Christel in de wei met loslopende pony's, schapen en geiten. Vianden werd dus na de lunch, maar daar hadden we al snel spijt van, zag zwart van de toeristen, bijna allemaal Hollanders. Via de boordmiep over een mooi weggetje binnendoor terug naar huis. Een prachtige route dwars door de natuur. Een gedeelte bleek een stuk van de fietsroute, die we vorig jaar hadden gedaan.
Eindelijk en temperatuurtje waarbij je ook nog in de zon kan zitten. Daar werd dus dankbaar gebruik van gemaakt (ook de door de katten). Vanmiddag een mooie wandeling door ons beekdal gemaakt, kwamen uit in een donker dennenbos. Zagen nog een aparte vlinder zitten. Verder nog een fraai vergezicht op de Kehrmühle. Voor het avondeten maakte de schapen weer een hoop herrie, dus snel de wei in en gekeken wat er aan de hand was. Bleek het schaap, waar het niet zo goed mee ging, dood in de wei te liggen. Op de kruiwagen een lege stal in gereden en nu maar zien dat het opgehaald wordt. Van alle emotie lette Christel niet zo goed op tijdens het eten, er ging dus mooi een vlieg met een slok wijn mee naar binnen.
Na de koffie eerst naar de internetstube om het weblog weer aan te vullen. Ondertussen kon Christel met Sandra chatten, die op de afgesproken tijd online was. Na het eten richting Brandenbourg gereden en daar een stuk gewandeld. Omhoog ging redelijk, maar aan het eind weer omlaag was voor Christel toch wel veel gevraagd. Voorlopig weer even rustig aan dus.
Op de terugweg weer via de smalste binnenweggetjes gereden. Het een na het andere vergezicht ging aan ons voorbij, wat is Luxemburg toch een mooi land.
Vanmorgen werd het dode schaap opgehaald, stond al 2 dagen aan de weg, werd dus wel tijd. Alle stallen weer eens uitgemest en vanmiddag naar Ettelbrück geweest. Hebben ze leuke winkeltjes, dus Christel heeft het een en ander kunnen kopen. Op de terugweg binnendoor via Bourscheid gereden en bij het kasteel even gestopt. Oude herinneringen ophalen.
Het is alweer 32 jaar geleden dat we hier op vakantie waren. Nu het gerestaureerd is, gaan we zeker nog eens op ons gemak terug. Vanavond een heerlijke omelet gegeten van vers geraapte eieren, geklopt met de room, die van de melk was afgeschept. 1x per week gaan we hier bij de boer melk halen voor de katten, moeten we zelf tappen uit een grote tank. Als deze melk een paar dagen staat, zit er een flinke laag room op, zoals het vroeger was, als je een fles volle melk bij de melkboer kocht. We willen van deze melk ook nog een keertje havermout eten, uiteraard met een vers geklutst ei erdoor.
Tja, het gaat niet goed met de beesten. Vanmorgen was één van de eendenkuikens dood. Waarschijnlijk door een kip dood gepikt. Ze delen 's nachts gezamenlijk de stal.
De kuikens zijn nu zo groot, dat ze ook wat rondscharrelen en waarschijnlijk uit de verkeerde bak gegeten hebben. Wat doe je er aan? Doe je ze niet in het hok, dan vreet de marter ze op. Na de begrafenis naar Esch-sur-Sûre gereden. Dat viel zwaar tegen. Zag er 32 jaar geleden een stuk mooier uit, was nu een en verwaarloosde troep. Via Wiltz binnendoor weer naar huis. Onderweg wel een paar stevige hoosbuien gehad. 't Is nu 10 uur in de avond en er staat een geit voor het raam te blerren, dat kan helemaal niet, die hoort in de wei te staan, dus even polshoogte nemen......... Was op de een of andere duistere manier onder de afrastering door geworsteld, dus gevangen en weer terug in de wei gebracht. Morgen kijken hoe dat kan. Wel handig dat die dieren zelf melden als er iets niet klopt.
Een rustig dagje vandaag, eerst de internetstuf, daarna boodschappen en tot slot: het huis, de tuin en de beestjes. De kipkuikens zie je per dag groeien en willen dus ook iedere dag meer te eten hebben. Ik weet nu niet precies wat het gevolg is van wat. In ieder geval moest ik vandaag voor de kuikens rijstkorrels vermalen in een middeleeuwse koffiemolen. Ach, als je het interieur van de keuken ziet, past dat allemaal mooi bij elkaar. Eenmaal thuis zal wel weer een cultuurschok worden, maar dan de andere kant op.
Regen, regen en nog eens regen. Hier in het dal wordt de wereld dan wel heel klein. Dus Toon achter de PC en Christel achter een boek. Aan het eind van de middag klaarde het gelukkig op en konden de pony's alsnog de wei in. De hond lag ook al heel de dag binnen, dus werd er uitgebreid gespeeld. Kan hij uren mee doorgaan.
Vanmorgen weer druk met de beestjes. Zat er weer een geit vast in het gaas. Eenmaal los, vond de rest van het stel, dat ze via een boom wel over de afrastering konden klimmen. Toon met de zaag de boom maar onderhanden genomen en alle overhangende takken weggehaald. Dat vonden ze wel wat, konden ze tenminste de blaadjes opeten, want daar ging het om. Ook de pony's kwamen helpen, heel geslaagd allemaal. Na het eten de beesten, de beesten gelaten en naar Diekirch gegaan. Bij het VVV fietsroutes gehaald. We willen volgende week wat fietsen, is nog niets van gekomen. Na koffie met streuselkuche weer huiswaarts. Nu zat Christel in de problemen met de grote pony. Toen ze Max uit de weide haalde, bleef hij in het open hek staan. Vonden de geiten wel leuk, die schoten onder de pony door, ook de wei uit. Leek een beetje afgesproken werk, maar dat zal wel niet. Maar we wisten uit Biwer nog hoe we schapen moesten lokken, nou dat werkt met geiten ook. Gewoon met een bak voer rammelen en ze volgen je overal naar toe.
Na een onrustige nacht begon een mooie zonnige dag. Vannacht wakker gehouden door een muis, die rond het bed bleef scharrelen. Na het ontbijt werd besloten wat muizenvallen neer te zetten, dus die moesten eerst geprepareerd worden. Verder een schijnbaar rustige dag vandaag. De beestjes deden precies wat ze moesten doen. Lekker zonnetje, dus heel de dag lekker buiten gezeten, boek erbij. Aan het eind van de middag werden we opgeschrikt door de bel die bij het hek hangt. 2 wandelaars, die de weg vroegen en of het nog ver was tot de eerste beste horeca gelegenheid. Minimaal 3 kilometer lopen de berg op, kwamen ze net vanaf. Dus een drankje bij ons op de Kehrmühle aangeboden. Bleken Belgen te zijn, die hier in de buurt een weekeinde kwamen wandelen.
Na 2 uur en de nodige wijn, besloten ze maar huiswaarts te keren. Ging wel moeilijk, met al de wijn in de benen. En ja hoor, rond etenstijd werd de schijnbare rust verstoort. Een aantal geiten had weer een manier bedacht om over de afrastering te komen. Toon er op af, 3 geiten terug, 5 er weer uit. Tot ze alle 8 aan de verkeerde kant van het hek stonden. Ze hadden er duidelijk lol in, wat er zoal niet te beleven was, buiten de wei. Christel was aan het eten koken, dus besloten we de geiten tot na het eten te laten gaan. En ja hoor, met een bakje lekkers werden ze door de nieuwbakken geitenhoedster weer de wei ingelokt. Kwam alles weer goed.
Oorlog. Weer met de geiten van alles mis vanmorgen. Hadden ze een andere plek in de afrastering gevonden, waar ze door konden. Maar nu zaten ze in een ander weiland, wat nogal groot is. Dus deze keer met de lasso geiten vangen, 't leek wel wild west. 2 geiten zijn de lastpakken, de rest volgt. De een gaat met d'r kop onder het gaas en probeert er onderdoor te komen. De ander kan goed springen en probeert overal of zij er over kan. Alles bij elkaar hebben we zo'n kilometer afrastering, dus ga er maar aan. Vanmiddag nog een stuk gewandeld en op de terugweg even in de brievenbus gekeken, Er zat al een keer post van Leonie in, je weet dus maar nooit. De bus hangt aan een boom, 2 kilometer van huis, boven bij de weg.
Eindelijk dan gefietst vandaag. Maar het ging weer net als vorig jaar. Denk je een leuke fietsroute te hebben, is halverwege de weg afgesloten. Boem, hek op de weg, zoek het verder maar uit. Daar zijn ze hier makkelijk in. Dus maar teruggefietst en in Diekirch bij de bakker wat lekkers genuttigd. De muizenvallen hebben nog geen succes, maar toen Toon de hondenbrokken pakte, liep er een muis over zijn hand. Snel de zak dichtgevouwen en buiten tussen de katten open gemaakt. Kwamen er 2 muizen uit. Nou, die leefden niet lang meer. De vakantie loopt op z'n einde, Christel zal haar nostalgische keukentje wel missen.
Het zit er op, laatste dag van de vakantie. Alles weer bij elkaar zoeken en de auto vullen. We hebben het gevoel dat we aan 3 televisie programma's tegelijk hebben meegedaan: "Boerin zoekt man"; ''Jouw vakantie, mijn vakantie'' en "Hoe schoon is jouw huis''. Nog even afscheid nemen van de 47 beestjes en we zijn weer met z'n tweetjes.
Na een lange reisdag via Oirsbeek en Bakel, gisteravond weer thuisgekomen. Eindelijk weer in ons eigen bed. Ondanks de vermoeidheid toch niet optimaal geslapen. Zeker weer even wennen aan deze normale omgeving, zonder al die beestjes in en om het huis. Thuis is het ook niet helemaal goed gegaan, 2 van de 3 goudvissen hebben het niet overleefd. Zagen er een beetje gekookt uit.
